Verdoofd

14 November 2015 9:10 PM  /  News, Uncategorized
Verdoofd

Verdoofd, dat is denk ik wel het woord wat het beste omschrijft hoe ik me vandaag voel. Op deze zaterdag, 14 november 2015. 

Ik zou eigenlijk vannacht naar Parijs gereden zijn, ergens rond 4.00u. Om in plaats van mijn wekelijkse ritueel, een ontbijtje in de stad, mijn ontbijtje in Parijs te kunnen doen. Daarna zou ik foto’s gaan maken van de puurheid, authentieke plekjes & heerlijke sfeer in Saint Germain des Prés.

Dat liep even wat anders. Nadat ik rond 21.30u naar bed was gegaan, werd ik bij toeval rond middernacht wakker. Keek half slaapdronken even op het scherm van mijn Iphone. Daar zag ik een tiental appjes en berichten van vrienden, mijn moeder. Of ik het nieuws al had gehoord. Direct gevolgd met het dringende verzoek of ik alsjeblieft niet naar Parijs wilde vertrekken omdat ze zich zorgen maakte over de situatie.

Al een aantal jaar kijk ik geen nieuws meer en lees ik geen kranten. Bewust. Omdat daar zoveel negatieve berichten in staan, over de ellende die zich allemaal in onze wereld afspeelt, waar ik geen enkele invloed op heb. Ik had daar last van: het lezen van de constante negatieve berichtenstroom over oorlog, terreurdreiging, aanslagen, geweld etc. En ik heb gemerkt dat mijn leven prima doordraait, zonder deze informatiebronnen. En heb leren vertrouwen op het feit dat nieuws wat wel belangrijk is om te weten, toch wel naar me toe komt via andere kanalen, zoals vannacht weer gebleken is.

Vandaag was ik verdoofd. Uit compassie en solidariteit. Richting de mensen die gisteren de gruweldaden meegemaakt hebben, voor hen die het niet overleefd hebben. Vanwege de willekeur waarmee de daders in Parijs te werk zijn gegaan. Uit respect voor de stad waar het openbare leven komende dagen stil ligt en voorlopig nog ontregeld zal zijn. Verdoofd omdat het ergens ook zo ontzettend dichtbij komt. En de gebeurtenissen me geraakt hebben.  

Aan de andere kant heb ik vandaag bewust gekozen om te doen wat mij gelukkig maakt. En een gevoel van vrijheid geeft. Daar had ik enorme behoefte aan. Lekker gesport in de ochtend. Een heerlijke wandeling in het bos gemaakt met mijn broer, zijn vrouw, Pepijn & Dieder. Genietend van de onbevangen speelsheid van de jonge pup, die ze sinds enkele weken hebben. De aangename geur van een cappuccino & een vers croissantje beleefd op één van mijn favoriete plekjes in de stad. Een mailtje gestuurd naar een dierbare vriend om te zeggen dat ik hem mis.  

De tragedie in Parijs doet me beseffen dat dit soort kleine momentjes zo ontzettend waardevol zijn.

En absoluut geen vanzelfsprekendheid zijn.

DSC04450

No comments yet