Kerstgedachte: durf jij het?

24 December 2012 12:26 PM  /  News

Durf jij het? Je allergrootste angst in de ogen aan te kijken, en daarmee te dealen?

Durf jij het? Om hulp vragen als je echt hulp nodig hebt, je meest kwetsbare kant te laten zien?

Durf jij het? Eerlijk te zijn, te kiezen voor wat je écht wilt, je droom te leven?

De laatste weken ben ik uitgedaagd. Op deze vragen. Snoeihard.

Helaas uit bittere noodzaak, en zeker niet vrijwillig. Ik hang namelijk op het randje van mijn eigen faillissement. Ik heb het einde van mijn limiet deze week aangeraakt. In de loop van 2011 gestart als ondernemer, ZZP-er, een rekening courant gekregen bij de bank, en op dit moment zit ik letterlijk aan het einde van mijn limiet.

Niet expres, niet omdat ik dat zo graag wilde, niet omdat ik onnadenkend ben geweest, maar omdat het zo liep. Een combinatie van pech, onmacht, ziekte bij opdrachtgevers, opdrachten die doorgeschoven werden, verwachtingen die geschept werden, die helemaal niet reëel bleken en die niet waargemaakt konden worden en een totaal verkeerde ‘interpretatie’ over mijn kredietruimte bij de bank eind oktober. Diverse redenen waar ik achteraf gezien niet of nauwelijks invloed op bleek te hebben, in ieder geval te weinig. Die waarheid werd 3 weken geleden pijnlijk duidelijk, vlak voor Kerst, omdat ik schakelde op basis van mijn onderbuikgevoel. Ik werd vól met mijn rug tegen de muur aan geplant toen de bank tegen me zei: ‘Noor je kan geen cent over je limiet heen’. De wereld zakte letterlijk onder mijn voeten vandaan. En complete paniek brak uit.

Vervolgens had ik een aantal keuzes. Het duurde overigens wel een aantal stevige gesprekken met vrienden en zakenrelaties alvorens ik die keuzes helder zag. Maar ik heb wél degelijk een keuze. Ik kan bij de pakken neer gaan zitten, in mijn verdriet blijven hangen en opgeven. Of ik kan ervoor kiezen op te staan, te schakelen en al mijn opties in kaart te brengen. Ik kan ervoor kiezen om datgene waar ik ontzettend bang voor ben in de ogen te kijken en ermee te dealen: waar ben ik bang voor? Ik ben bang om mijn huis kwijt te raken, bang om geen grip te hebben op mijn financiën, ik ben bang om niet te weten hoe ik de Kerst door ga komen, bang om mensen om me heen te informeren over de situatie waar ik in zit. Bang om mezelf kwetsbaar op te stellen. Bang om mensen om hulp te vragen, bang om te vertellen wat er werkelijk in me omgaat, bang om te falen. Ik ben eigenlijk voor heel veel dingen bang. Stiekem.

Het is voor mij belangrijk om zaken in perspectief te plaatsen. Concreet te maken. Overzicht te hebben. En vooral om ‘dingen’ waar ik bang voor ben, in kleine stukjes te hakken. Dus ben ik mijn angst in stukjes gaan hakken. Heb een aantal A4tjes gepakt en ben mijn alternatieven op gaan schrijven:

1)      Ik kies ervoor mijn bedrijf te liquideren, pak mijn schuld en ga op zoek naar een baan;

2)      Hoe groot is die schuld, wat hangt er dan financieel gezien boven mijn hoofd? Als ZZP-er krijg je geen WW uitkering, kom je gelijk in de bijstand. Hoe ziet dat plaatje eruit?

3)      Stel, ik ga op zoek naar een baan: in welke hoek ga ik dan zoeken, waar kan ik solliciteren en binnen hoeveel tijd vind ik die baan? In de huidige economie.

4)      Ik breng al mijn lopende leads in kaart, kijk waar ik alsnog een ‘ja’ kan lospeuteren en ga direct schakelen, open en eerlijk. Hoeveel lopende leads heb ik en welke kan ik concreet maken?

5)      Ik ga informeren bij wie ik geld mag lenen. Vrienden, familie, relaties, waardoor ik, stel ik red het niet en moet alsnog liquideren, geld mag lenen om mijn hypotheek te betalen terwijl ik naar een baan zoek.

6)      Waar kan ik per direct besparen, bezuinigen en zorgen voor wat extra cashflow?

7)      En wat wil ik nou écht? Wat als ik morgen alles dreig te verliezen? Wat is dan echt belangrijk?

Het feit dat ik zaken op papier zette, en helder voor me had liggen, zorgde ervoor dat mijn grootste angst verdween. Want ‘mijn angst’ lag daar. Op tafel. De gedachten die mij bang maakte had ik tastbaar gemaakt en voor me neergelegd. Het was uit mijn hoofd. Door het op te schrijven, te ventileren, uit te spreken naar mezelf en anderen verdween de angst. Zo simpel bleek het.

Vervolgens ontstond er ruimte. Helderheid. Er lag ineens een plan. Een heel concreet actieplan.

Ik had een plán ! Ik had een keuze, niet één keuze, nee, ik had er 7 !

7 keuzes, opties, mogelijkheden, oplossingen en kansen !

Daarna ontstond er beweging. Ik ben aan de slag gegaan. Niet met één keuze. Maar met alle keuzes. Want als je op het punt staat om alles te verliezen wat je dierbaar is, dan kom je wel in beweging. Dan grijp je álle kansen aan die je krijgt. Dan wíl je bewegen. Als je dan niet beweegt, dan heeft het je hart niet. En mijn bedrijf heeft mijn hart. Net als de plek waar ik woon, mijn huisje, mijn heiligdom. Dat wil ik niet kwijt. Dus heb ik alle kanalen open gegooid. Ben ik gaan vechten. Ik heb om hulp gevraagd. Omdat ik het keihard nodig had.

Dit heeft geresulteerd in schitterende, bijzondere en de meest waardevolle gesprekken ooit met familie, vrienden en zakenrelaties. Het heeft geleid tot botte opmerkingen, uitingen van onbegrip en teleurstelling over hoe het heeft kunnen ontstaan. Heel veel pijnlijke aannames en kwetsende vooroordelen. Het heeft geleid tot anti beweging, omdat sommigen gewoonweg niet met mijn realiteit uit de voeten konden. Soms uit angst, pure onmacht of omdat ze het te druk hadden met hun eigen uitdagingen. Bovenal heeft het geleid tot waardering van de meest kleine en onbenullige dingen. Het heeft geleid tot keiharde herwaardering van wat er toe doet, wat daadwerkelijk belangrijk is. Geresulteerd in duidelijkheid op wie je altijd kunt bouwen, wie tijd voor je maakt om oprecht naar je te luisteren. Het heeft geleid tot verbazingwekkende mooie en warme reacties, uit totaal onverwachte hoek.

Ik heb heel veel geleerd de afgelopen weken. Die ervaring neemt niemand me meer af. Hoe vervelend ook. Mijn belangrijkste lessen: Je hebt altijd een keuze, als je echt wilt. En er zijn altijd mensen die je willen helpen. Veel meer dan je denkt !

Ik heb gekozen. Om mijn grootste angsten onder ogen te zien. En deze te doorbreken. Stap voor stap, dag voor dag. En het heeft geleid tot resultaat, een aantal concrete opdrachten, in januari 2013, ik ben weer een ronde verder. Nog lang niet uit gevarenzone, maar ik kan wel weer vooruit kijken. Met een gevulde agenda in januari.

En het meest belangrijke is dat ik hulp heb gekregen. Verbazingwekkend veel hulp.

Van ontzettend veel lieve mensen. Op fantastische en verrassende wijze.

En daar ben ik ontzettend dankbaar voor !

 

Geniet van de feestdagen !

Geniet van alles wat ertoe doet in het leven.

Het is absoluut de moeite waard.

Mijn heiligdom 24 dec 2012

Warme groet,

Noortje Artz

Driven by people & business

 

No comments yet